Hołd dla królowej zbrodni [autorzy]

Bibliografia tej autorki jest imponująca – obejmuje bowiem 90 powieści i sztuk teatralnych(Pułapka na myszy jest wystawiana w Londynie od 1952). Agatha Christie do tej pory pozostaje królową nie tylko kryminału, ale też rankingów sprzedaży – ma tytuł najbardziej poczytnego pisarza wszechczasów.

Jako Mary Westmacott opublikowała także sześć romansów, jednak moim zdaniem to kameralna zbrodnia była jej powołaniem. Najczęściej do przestępstwa dochodziło w prywatnej rezydencji w gronie rodzinnym. Dzięki temu lista osób posiadających motyw rosła, szczególnie że zainteresowani stanowili wzajemnie dla siebie alibi. Co więcej Agatha Christie z rozmysłem stworzyła nietypowe postaci detektywów: Belga Herkulesa Poirota, ekscentryczną pannę Marple, a nawet pisarkę kryminałów Ariadnę Olivier.

Hercules Poirot to następca Sherlocka Holmesa, istny demon dedukcji, psychologii i polegania na „małych, szarych komórkach”. Obydwaj ci fikcyjni detektywi doczekali się własnych opracowanych życiorysów – i tak Sherlock „żył” w latach 1854-1929, a Poirot dożył szacownych 107 lat (1868-1975). Nic dziwnego, że Hercules „dobrze się trzymał „, gdyż stronił od używek nieobcych wielkiemu poprzednikowi takich jak kokaina lub morfina. Jednak w przeciwieństwie do Holmesa Poirot stronił od sportu, zaś jego największą pasją obok rozwiązywania zagadek kryminalnych było zachowywanie symetrii przedmiotów i ich nienagannego porządku. Zresztą cała postać Herculesa jest na poły komiczna – to drobny dandys z perfekcyjnym wąsikiem w wyglansowanych lakierkach.

Znacznie zabawniejszy zresztą niż obecny telewizyjno-reklamowy odpowiednik. Podobny rys humorystyczny charakteryzuje pannę Marple oraz Ariadnę Olivier. Ta ostania to literacka karykatura samej autorki: wbrew pierwowzorowi zawsze gubi się w domysłach kto zabił. Ariadna jest zawsze roztargniona, nieuczesana i wyposażona w odpowiednią ilość ulubionych jabłek. Z kolei panna Marple reprezentuje pozornie typ spokojnej staruszki o niewinnych, niebieskich oczętach. Nic bardziej mylnego – leciwa córka pastora nie wierzy bowiem w postulowaną dobroć natury ludzkiej i podejrzewa wszystkich uczestników dramatycznych wydarzeń jednakowo.

Agatha Christie stanowi przykład doskonałej obserwatorki, która wykorzystała ten talent by stworzyć arcydzieła literatury nie tylko kryminalnej, ale też obyczajowej. Kto z nas nigdy nie zastanawiał nad usunięciem z tego świata pewnych niewygodnych dla nas osób?

This entry was posted in Autorzy, O książkach ogólnie and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

130 Responses to Hołd dla królowej zbrodni [autorzy]

  1. Monika pisze:

    Przykro widziec na stronie o podobno dobrych ksiazkach, blad ortograficzny w tytule…

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>