Samotna wśród ludzi [recenzja]

 

Cudzoziemka

Ostatni dzień życia Róży Żabczyńskiej, która dokonując rozrachunku z przeszłością, uświadamia sobie, co zdecydowało o jej życiowym niepowodzeniu. Główna bohaterka Cudzoziemki Marii Kuncewiczowej to indywidualistka i egocentryczka, która patrzy na świat przez pryzmat niespełnionych marzeń. Nieszczęśliwa młodzieńcza miłość i niezrealizowane ambicje artystyczne wywarły wpływ na całe jej życie, zwłaszcza zaś na stosunek do najbliższych, wobec których zawsze pozostawała chłodna, niedostępna, a często nawet cyniczna.
Róża przeszła przez życie otoczona ludźmi, którzy ja kochali i podziwiali, a mimo to nie zaznała miłości, ani prawdziwego szczęścia. Skazała się na życie puste, pozbawione radości, poczucia bliskości i akceptacji. Wiecznie skoncentrowana na sobie, swym zewnętrznym pięknie, uwikłana w mit o swojej wyjątkowości stała się „cudzoziemką” z wyboru.

Książka Kuncewiczowej to opowieść o rozgoryczeniu i nienawiści. Pisarka wykorzystując wątki autobiograficzne (pierwowzorem głównej bohaterki miała być matka autorki) stworzyła utwór wielopłaszczyznowy, w którym w sposób wręcz mistrzowski dokonała głębokiej psychoanalizy bohaterki.

This entry was posted in Recenzje and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>